Categorie: Cultuur

Corruptie in de Oekraïense schoolbanken

Dimitri*, een Oekraïense student, vertelt mij over de corrupte gang van zaken binnen de muren van zijn universiteit. Hij probeert zich ertegen te verzetten, maar dit blijkt een eenzame strijd. Hij moet zijn mond houden of zonder diploma de universiteit verlaten. Hoe anders gaat dat in ons land. Amsterdamse studenten protesteren voor een transparanter universiteitsbestuur. Zij willen meer invloed

Museum met pubers

Het Rijksmuseum, ik was er al lang niet geweest. De voorjaarsvakantie leek mij dan ook een mooie gelegenheid om daar met mijn dochters heen te gaan. Daar dacht de oudste (15) toch even anders over: “Museum? Dat is echt kapot sáái.” Hoe ga ik dit oplossen met mijn puber? De jongste (12) is bezig het

Flashback naar Flevohof

Het stoplicht springt op oranje. De auto voor mij remt af waardoor hij mij dwingt om ook te stoppen. Verwoed trap ik op de rem. Verdorie, ik had nog makkelijk door kunnen rijden! Het verkeer voor linksaf krijgt groen en rijdt snel door in een kolonne van oranje knipperende richtingaanwijzers. Terwijl ik ongeduldig wacht tot ook

Het Nederlands van Rotterdam

‘In Rotterdam spreken we alleen Nederlands’. Met deze slogan probeert de VVD de Rotterdamse kiezer voor zicht te winnen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 19 maart aanstaande. Een beetje dom ofwel een compleet fiasco, deze slogan. PvdA-leider Diederik Samsom merkte al op het ‘wat bekrompen’ te vinden voor een havenstad waar meer dan honderd talen gesproken worden. Daarnaast is het sowieso een

Linkshandig, niet altijd handig

Snel het metropoortje door om de trein te kunnen halen. Vergeet het maar. Ik houd mijn OV-chipkaart voor de sensor en het poortje naast mij gaat open. Het verkeerde poortje dus. Hoe dat kan? Ik ben links en het poortje is gemaakt voor rechtshandigen. Gesloten poort De wereld is rechts en als linkshandige loop je daar

Struisvogelprivacy

Het is druk. Er staat een flinke rij voor de kassa. Dat komt goed uit, zo kan ik nog even wat mailtjes versturen. Ik pak mijn mobiel en begin te typen. De mevrouw achter mij in de rij komt half naast mij staan. Ik merk dat haar blik op mijn schermpje gericht is. Hoewel mijn

Hokjesdenken, een vloek of een zegen?

“Sommige mensen… ”. Wanneer een Facebookbericht hiermee begint, weet je al wat er volgt: een klacht. Het valt op dat dezelfde persoon vaker van dit soort berichten plaatst. En voor je het weet sla je hem of haar op als ‘klager’. En wat te zeggen over een twitteraar die de ene na de andere tweet

Pepernoten zijn van Sinterklaas

Sinterklaas begon vroeg dit jaar. Zo lijkt het. Want eigenlijk is het elk jaar weer hetzelfde. Nog vóór dat de Pietendiscussie losbarstte en nog vóór de vrouwonvriendelijke Sintfolder van een speelgoedgigant Nederland in haar greep hield, was hij er al. De ieder jaar terugkerende eerste foto op de sociale media, vergezeld met een bijschrift als:

Google fatsoen

Het overkwam mij laatst nog. Zo gênant. ,,Als je toch op mijn LinkedIn komt snuffelen, nodig mij dan ook even uit.” Betrapt! Herkenbaar? Je nieuwe buurman, de lerares van je dochter of die vage collega. Je hebt ze net leren kennen en wil gewoon weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Even googelen

Vegetariërs bijten niet

Ik zag de hamburger op mijn bord tot leven komen. Het vervulde mij met afkeer. Dit dode ding heeft geleefd, wie ben ik om het dat leven te ontnemen? Dit was een keerpunt voor mij. De hamburger belandde in de vuilnisbak en ik heb sindsdien geen vlees meer gegeten. We zijn nu eenentwintig jaar

©2013 - 2017 Ester Versloot