Tag Archives: emotie

Onmacht

Ze schrikt wakker en kijkt om zich heen. Haar blik ontmoet de mijne, maar ze ziet me niet. Zachtjes vraagt ze iets aan de grijzende man naast haar, waarvan ik denk dat het haar echtgenoot is. “We zijn bij de huisarts,” antwoordt hij. “O?” Haar reactie klinkt als een vraag. “Omdat je steeds zo benauwd

Dichtbij mijn moeder

Weggekropen in een hoekje van de bank lees ik Simon. Het is een van de boeken uit mijn moeders verzameling, geschreven door haar favoriete schrijfster Marianne Frederiksson. Het is een prachtig boek. Mijn moeder en ik hadden daarin zonder twijfel dezelfde smaak. De boeken die wij lazen waren vaak het onderwerp van ons gesprek. We konden er eindeloos over

Loslaten

,,Ga maar weg hoor mam.” Ik herinner het mij als de dag van gister. Het was de eerste keer dat ik haar naar de peuterspeelzaal bracht. Ze kende het al van haar zus, voor haar was het vertrouwd terrein. Ik ging naar huis, een leeg huis. Ik stortte mij op alle klusjes die zich in

Licht van goud

Opeens was hij daar: de grote, dikke gepantserde stalen muur. Zo één waar niets en niemand doorheen kan. Als in een droom herinner ik mij zijn onwerkelijke kolossale grootsheid. In paniek keek ik om mij heen en zag, behalve de muur, alleen maar het volkomen duister van het niets. Ik moet hier weg, dit kan

Vastberaden

Ze gaat schuin tegenover mij zitten in de zonverlichte ruimte. Ik ben verdiept in de krant die ik van huis heb meegenomen. Wanneer ik deze uit heb, leg ik hem op tafel. Ze pakt hem op en bladert er wat in. Ze is nonchalant gekleed: spijkerbroek en paars gemêleerd vestje. De kleding valt te ruim:

Tekst als tovermiddel

‘You can check out any time you like, but you can never leave.’ Een zin uit het nummer ‘Hotel California’ van The Eagles1.  Het is niet mijn favoriete band, maar dat terzijde. Deze zin bezorgt mij een uitgesproken afkeer van dit liedje. Ik vind het een enge zin. Je komt er niet vanaf, je ontkomt

©2013 - 2017 Ester Versloot